سردر منطقه :
استان خوزستان با مساحتی در حدود 63213 کیلومتر مربع، در جنوب غربی ایران واقع شده و با استان های لرستان، چهارمحال و بختیاری، کهکیلویه و بویراحمد وایلام هم مرز است.همچنین از طریق خلیج فارس با کشورهای حاشیه جنوبی آن و از غرب با کشور عراق همسایگی دارد. طبق سرشماری آبام سال 1375، جمعیت استان 3746772 نفر بوده است که از این تعداد 51/62 درصد در نقاط شهری و 51/36 درصد در نقاط روستایی سکونت داشته و بقیه، غیر ساکن بوده اند. در صد جمعیت استان نسبت به سال 1335 بالغ بر 1/3 میلیون نفر و نسبت به سال 1370 بالغ بر 8/1 میلیون نفر افزایش یافته است.بیشترین میزان رشد جمعیت در دوره 40 ساله اخیر مربوط به شهر ایذه با 73/9 درصد و کمترین آن مربوط به شهر اروندکنار با 45/0- درصد بوده است. طی سال های (75- 1370)، به دلیل بازگشت مهاجران جنگ تحمیلی، بالاترین میزان رشد جمعیت، مربوط به شهر خرمشهر با 90/24 درصد و کمترین آن مربوط به شهر آغاجری با 36/2- درصد بوده است. این استان و سواحل آن ازمناطقی بسیار گرم بوده، میانگین دمای سالانه مرکز آن از 6/19 تا 6/32 درجه سانتیگراد ثبت شده است. زبان اکثر مردم، فارسی است و عشایر مقیم و بومی آن به عربی، لری بختیاری، لهجه دزفولی و شوشتری صحبت می کنند. استان خوزستان خاستگاه یکی از تمدن های کهن بشری است. حدود 6 هزار سال قبل در شهر شوش، تمدنی شکل گرفت که بعد از 2 هزار سال به تشکیل دولت مقتدر عیلام منجر شد. این منطقه در دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان توسعه بساری یافت.خوزستان از لحاظ اقتصادی و صنعتی، اهمیت ویژه ای دارد و یکی از قطب های مهم تولیدی کشور محسوب می شود. این استان به لحاظ دارا بودن ذخایر نفت وگاز، برخورداری از آب فراوان و خاک مناسب، وجود شبکه ارتباطی هوایی، زمینی و دریایی و دسترسی به آبهای آزاد، از اهمیت جهانگردی و سرمایه گذاری بالایی برخوردار است. برابر آمار منتشر شده در سال 1379، استان خوزستان دارای 16 شهرستان، 42 شهر، 37 بخش و 115 دهستان است و مرکز آن شهر اهواز می باشد.